24 Nisan 2013 Çarşamba

11.ayımız




 


 
 
Bu hafta itibarıyle prensesimiz 11 aylık oldu. Vakit ne kadar çabuk geçiyor, neredeyse yaşına basacak miniğim...

Bu ay ellerini bırakarak ayakta durabilmenin, eskort eşliğinde yürüyebilmenin, annenin yatağına tırmanabilmenin, çekmeceleri açabilmenin ve içinde ne varsa umarsızca boşaltabilmenin heyecanını yaşıyor kızım. Artık elleriyle de işaret ederek "geel" diyor, beni öp deyince yanağa yapışıp anneannesi gibi kokluyor (en azından o efekti veren hızlı, tek bir nefes alıyor:), bestelediği şarkıları kah rock kah pop kah oryantal dans figürleriyle süslüyor, parmaklarının ucuna yükselip annesinin çekmecesinden süslü tokalar kaçırıyor, annesini unutabildiği zamanlarda babasıyla eğlencenin dibine vuruyor. Baba-kız aşkı günden güne artıyor, iki parçamın birbirine düşkün hallerini uzaktan izlemek beni mest ediyor, sonra miniğim bir anda annesini fark ediyor ve zaman duruyor, keskin bir çığlık eşliğinde anneye ulaşma serüvenleri başlıyor... Ben de seni çok seviyorum meleğim! :)

Canım anneme...


Cumartesi sabah burnumuza gelen kokuyu Sylvester misali takip ettiğimizde bu efsanevi lezzeti karşımızda bulduk:) ve sabah sabah sarmalara saldırdık! Özlemini duyduğumuz yeşil zeytin salataları, çay keyfini 3'e 5'e katlayan börekler kendimizi evimizde hissetmemizi sağladı. (Yazar burada ev ile aile ocağını kastediyor:) Böyle zamanlarda yine çocuk olasım, zamanı geri alasım geliyor; ama zaman kaçınılmaz bir şekilde akıyor ve bizi yaşlandırıyor.

Bugünlerde taşınma telaşesi yaşarken böyle minik dev sürprizler bizi mutlu ediyor. Canım annem 3.kez taşıyacak bizi, iyi ki varsın, iyi ki benim annemsin. Biricik evcilik arkadaşım, seni çok seviyorum...

20 Nisan 2013 Cumartesi

Ve Ela diplomalandı!

 
  
Annesinin doğum gününde ilk diplomasını aldı bebeğim... Odtü-BeBeM'e teşekkürler!